Historia parafii

Historia wsi

Wieś założona przy ujściu rzeczkiŚwięcienicy do Broku w pobliżu grodu w Święcku.

Najstarszawzmianka o Rosochatem Kościelnem znajduje się w Metryce Koronnej i pochodzi zokoło 1414 roku, dotyczy ona nadania 60 włók ziemi Janowi i Jakubowi zKleczkowa w Rosochatem nad rzeką Wielki Brok przez księcia Janusza Starszego. W1421 roku wymieniony jest ponownie Jakub z Rosochatego, prawdopodobnie ten,który poprzednio zwany był Jakubem z Kleczkowa, jak również w latach 1414 -1425 Jan z Rosochatego, obaj w związku z uzyskaniem od księcia po 10 włokziemi. Wreszcie w 1446 roku pojawiają się zapiski o Rastoldzie i Mikołaju zRosochatego, synach  Jakuba. W 1783 miejscowość Rosochate Kościelne było zamieszkiwane przez dwadzieścia rodzin szlacheckich o różnych nazwiskach.

W roku 1827 w miejscowośćliczyła 9 domów i 67mieszkańców.

Pod koniec XIXw. należała do powiatu ostrowskim, gmina Dmochy-Glinki.We wsi znajdowały się: szkółka początkowa, 30 domów i 236 mieszkańców- włościanie i drobna szlachta. Nazwa Rosochate jest prawdopodobnie związana z topografią terenu.



Historia kościoła

Pierwszy, znany z dokumentów kościół drewniany ufundowali założyciele wsi Jani Jakub. Parafia powstała prawdopodobnie w zbliżonym czasie, jednak dokumenty fundacyjnezaginęły. Istnienie parafii potwierdzone w roku 1458. Obecny kościół zbudowano z funduszy księżnej mazowieckiej,nad którym prace rozpoczęto około 1527 roku, a ukończono przed 1546 rokiem.Murowany kościół wzniósł pleban ( proboszcz ) Serafin Świerżowski, copoświadcza tablica z białego marmuru umieszczona w północnej ścianieprezbiterium nad wejściem do zakrystii. Kościół wznoszono w dwóchfazach. Najpierw zbudowano prezbiterium z piętrową zakrystią apóźniej korpus nawowy. Przy udziale plebana Świerżowskiego murowany dzisiejszy kościół w Rosochatem Kościelnem otrzymał swąpóźnogotycką formę. Wedługopisu z roku 1609 nawy boczne były sklepione,główna i prezbiterium przykryte stropem. W następnych kolejach losukościół był wielokrotnie remontowany i przemurowywany, między innymi w 1690, 1775, 1807, 1853 W roku 1781 spłonął dach, stropy i wystrójwnętrza.

W czasie pierwszej wojny światowej uszkodzony pociskiemartyleryjskim. Odbudowany i rekonstruowany po 1919r. według założeń OskaraSosnowskiego. Wtedy też na wzór kościoła w Kleczkowiewykonano nowy szczyt w elewacji zachodniej. Wewnątrz wydzielono kruchtę pod chór muzyczny. Spalonyw roku 1944,odbudowany pod kierunkiem Piotra Kozińskiego w latach 1946-1949, i dalej w 1950r.staraniem księdza Rocha Modzelewskiego.

Kościół w Rosochatem Kościelnem – to pseudobazylika zfasadą zwieńczoną szczytem. Czym się charakteryzuje psudobazylika ?  Pseudobazylika jest to termin architektonicznyokreślający odmianę bazyliki, która nie ma okien w nawie głównej,ponad rzędami podpór (kolumn lub filarów), gdyż ścianyte zasłaniają od zewnątrz dachy naw bocznych. Doświetlenie wnętrza przez okna nawy głównejtypowe jest dla klasycznych kościołów bazylikowych. Możliwe sposoby przekryciakościoła pseudobazylikowego to jeden wspólny dach nad trzema nawami (wtedyczasem kościół taki nazywa się pseudohalą) lub dach dwuspadowy nad nawą głównąi dachy pulpitowe nad bocznymi (podobnie jak w bazylice).
Przykładami są: kościoły Notre-Dame-du-Port w Clermont-Ferrand, St-Sernin w Tuluzie, w Polsce - katedra w Kwidzynie.

Kreator www - przetestuj za darmo